Burnout syndrome ในคนวัยทำงาน อยากลาออก เบื่องาน หมดไฟ รับมือยังไงดี?

Burnout syndrome เบื่องาน หมดไฟ รับมือกับอาการนี้ในที่ทำงานยังไงดี?

รู้สึกเบื่องาน หมดไฟ อยากลาออก อย่าเพิ่งนิ่งนอนใจ เพราะนี่อาจเป็นสัญญาณเสี่ยงที่บ่งบอกว่าเรากำลังเป็น Burnout syndrome หลายๆ คน ในวัยทำงานที่เริ่มทำงานมาได้ระยะหนึ่งแล้ว อาจจะเริ่มพบว่าคนรอบๆ ตัว หรือแม้แต่ตัวเองนั้นมีอาการเบื่อหน่ายและขาดแรงบันดาลใจในการทำงาน ซึ่งส่งผลให้การทำงานนั้นไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร จนกระทั่งส่งผลให้รู้สึกไม่กระตือรือร้นอยากทำงาน หรือทำงานแบบปล่อยปละไปวันๆ เอาแต่คอยมองนาฬิกานับเวลาเลิกงานอยู่ตลอด นอกจากไม่เป็นผลดีต่อตำแหน่งหน้าที่การงานของตัวเองแล้ว ยังส่งผลต่อการงานโดยรวมของกลุ่ม แผนก บริษัททั้งหมดก็เป็นได้

Burnout Syndromeหรือ “อาการหมดไฟในวัยทำงาน”

อาการนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอาการ Burnout Syndromeหรือ “อาการหมดไฟในวัยทำงาน” ซึ่งพบได้ทั่วไปในกลุ่มคนทำงานอายุตั้งแต่ 30 – 35 ปี เป็นต้นไป และยังมีแนวโน้มที่กลุ่มผู้ป่วยจะมีอายุลดลงเรื่อยๆ

อาการของผู้ป่วยกลุ่มนี้มักมีอาการหมดแรงจูงใจหรือความกระตือรือร้นในการทำงาน เช่น รู้สึกว่างานที่ทำอยู่น่าเบื่อหรือซ้ำซาก หรือ ไม่ท้าทายเสียแล้ว ทำให้ผู้ป่วยมักมีความคิดอยากลางาน ลาออก หรืออยากเปลี่ยนงานขึ้นมาโดยที่ไม่ได้มีปัญหาอื่นใดในที่ทำงานเลย

แต่อย่าเพิ่งคิดว่าเรามีหนึ่งในอาการนี้ต้องเป็น BurnoutSyndrome แน่เลย ขอตอบว่าไม่เสมอไป บางครั้งก็เป็นเพียงความขี้เกียจส่วนตัวเฉยๆ ดังนั้นก็อย่าเหมารวมกันนะ ถ้าอย่างนั้น เรามารู้จักอาการบางอย่างของ Burnout Syndrome ที่มักจะเห็นกันได้ชัดรวมถึงการป้องกันและบรรเทาอาการเบื้องต้นได้ รวมถึงหากเป็นความรู้สึกเกียจคร้านก็จะแก้ไขได้ด้วยเช่นกัน

เนื่องจากอาการของ BurnoutSyndrome เป็นอาการป่วยที่ยังใหม่มากในไทย ดังนั้นจึงขอเพิ่มเติมสัญญาณเสี่ยงหรืออาการขั้นต้นจากบทความต่างประเทศไว้ด้วย ซึ่งแบ่งออกเป็นหัวข้อได้ดังนี้

Physical and Emotional exhaustion (การเหนื่อยล้าทั้งทางกายและใจ)

เช่น มีอาการล้า อ่อนเพลีย นอนไม่หลับ ขี้ลืมง่ายขึ้นและไม่มีสมาธิ ปวดหัว ปวดท้อง ภูมิคุ้มกันลดต่ำลง เบื่ออาหาร วิตกกังวล เกรี๊ยวโกรธง่าย จนไปถึงขั้นซึมเศร้า

Cynicsm and Detachment (ความระแวงสงสัยและปลีกตัวออกจากสังคม)

เช่น ไม่อยากไปทำงานหรือเมื่ออยุ่ที่ทำงานก็เอาแต่รอคอยเวลากลับบ้าน ลดการใช้เวลากับคนรอบข้าง ทั้งเพื่อนร่วมงานหรือครอบครัว เริ่มมองโลกในแง่ร้าย ปลีกตัวอยู่คนเดียวไปจนถึงหลีกหนีสังคม

Feelings of ineffectiveness and lack of accomplishment (รู้สึกไร้ความสามารถและขาดผลสำเร็จ)

เช่น ไม่แยแสสิ่งรอบตัวและมีอาการสิ้นหวัง หงุดหงิดงุ่นง่านจากความรู้สึกไร้ความสามารถ ทำให้ขาดผลสำเร็จในการทำงานและทำให้ความสามารถของคุณลดลง

การป้องกันและบรรเทาอาการเบื้องต้น

ต้องเริ่มปรับสมดุลในการใช้ชีวิตส่วนตัวและเวลาทำงาน
พักผ่อนทั้งกายและใจ
จัดระเบียบและความสำคัญของงานแต่ละชิ้น จะช่วยให้คุณลดความตึงเครียดในการทำงานต่างๆ
ออกกำลังกาย ใช้เวลาว่างไปกับงานอดิเรกที่คุณชอบเพื่อผ่อนคลายตัวเองบ้าง

หรือในบทความของต่างประเทศกล่าวว่า เนื่องจากผู้ป่วยนั้นกำลังพยายามต่อสู้กับความเครียดและอาการของตัวเองอยู่ ดังนั้น ปัจจัยภายนอกและคนรอบข้างเป็นฟันเฟืองชิ้นสำคัญที่จะทำให้ผู้ป่วยสามารถมีสมดุลในการใช้ชีวิตได้อีกครั้ง

ครอบครัวต้องเอาใจใส่เพิ่มเติมและรับรู้ว่าสิ่งที่คุณเป็นมันเป็นอาการป่วย ไม่ใช่การเรียกร้องความสนใจ ลดการติดต่อกับบุคคลที่มีแนวคิดด้านลบเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงเพิ่มเติม

รวมไปถึงการปรับตัวอย่างต่อเนื่อง นอนพักผ่อนให้มาก กินอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกายเพิ่อปรับสมดุลของร่างกายและฮอร์โมน ลดหรืองดเว้นคาเฟอีน บุหรี่และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ปรับสมดุลของชีวิตส่วนตัวกับชีวิตในการทำงาน เช่น ขอลาหยุด หรือ ลาพักร้อน เป็นต้น

สุดท้ายหากคุณมั่นใจว่า อาการ Burnout ของคุณเกิดจากปัญหาอื่น เช่น ค่านิยมหรือวัฒนธรรมองค์กรขัดกับค่านิยมในใจคุณ ได้ค่าตอบแทนน้อย ขาดการใส่ใจ ไม่ได้รับการยอมรับในการทำงาน ในองค์กรขาดความยุติธรรม หรือสุดท้ายแล้วเป็นคุณเองที่รู้สึกว่างานที่ทำไม่ได้ตอบโจทย์ของชีวิตจริงๆ ก็อย่ารอช้าที่จะเปลี่ยนงานเสีย เพื่อสุขภาพจิตและความก้าวหน้าของเราต่อไป

หากอาการของคุณมีความรุนแรงถึงขั้นส่งผลต่อการใช้ชีวิตปกติ ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญโดยเร็ว เพื่อสุขภาพกายและใจที่แข็งแรง สู้งานไปตลอดรอดฝั่งกันทุกคนค่ะ